Αγωνία για τα «ιερά» ταμεία
Ατυχοι άνθρωποι οι καλοί μας δεσποτάδες. Είχαν το σούσουρο με τον Εφραίμ και την παρέα του, που έκανε τους πιστούς να βλέπουν παγκάρι και να φεύγουν μακριά, ήρθε και η οικονομική κρίση και τους αποτέλειωσε. Κι αν στην περίπτωση του Εφραίμ την πλήρωσε ο έρανος της Αγάπης, που έγινε πρώτη φορά κουτσουρεμένος και σε πολύ περιορισμένη κλίμακα για μην φάνε τη χλαπάτσα των εξοργισμένων πιστών, με την κρίση κινδυνεύουν πολύ περισσότερα πράματα.
Μέχρι πριν από λίγους μήνες περίμεναν πώς και πώς το 2009 να φέρει λεφτά με ουρά στο εκκλησιαστικό ταμείο. Τώρα φοβούνται πως ο σημαντικότερος πακτωλός χρημάτων απειλείται από την κρίση στην Ε.Ε. Μιλάμε για τη συμμετοχή των εκκλησιαστικών οργανισμών στο Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ) 2007-2013, συνολικού ποσού 39,4 δισ. ευρώ.
Τρέμει το φυλλοκάρδι τους…
Οι δεσποτάδες έτρεχαν και δεν έφταναν για να προλάβουν να ετοιμάσουν τις δικές τους προτάσεις συμμετοχής σε δράσεις όπως: χρηματοδότηση εκκλησιαστικής εκπαίδευσης, νέες τεχνολογίες, προγράμματα διαχείρισης των κτιρίων της Εκκλησίας, δημιουργία κοινωνικών μονάδων (κέντρα αποτοξίνωσης για νέους κ.λπ.), εκκλησιαστικά κέντρα νεότητας. Τώρα τρέμει το φυλλοκάρδι τους μην τιναχτούν όλα στον αέρα.
Από κοντά κι αυτή η ιστορία με τη φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης εκκλησιαστικής περιουσίας. Οι συζητήσεις με την κυβέρνηση βρίσκονταν σε καλό δρόμο για τους ρασοφόρους, που ήλπιζαν ότι δεν θα χρειαστεί να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Όμως τώρα με αυτά που ακούνε και βλέποντας τον Παπαθανασίου να ψάχνει εναγωνίως χρήματα για να καλύψει τις τρύπες τούς έχουν μπει ψύλλοι στα αυτιά.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, από τους χιλιάδες παπάδες και τις ενορίες φτάνουν εναγώνια μηνύματα: δεχόμαστε καθημερινά τεράστιες πιέσεις από φτωχούς που ζητούν τη βοήθεια. Λίγα ευρώ για να πληρώσουν νοίκι και ηλεκτρικό, λίγο φαγητό για να περάσουν αυτοί και 0ι οικογένειες τους.
Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση δεν είναι λίγοι εκείνοι που προτείνουν φυγή προς τα εμπρός για την εξεύρεση μετρητών, ζεστού χρήματος στα εκκλησιαστικά ταμεία… Και πρώτα απ’ όλα με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, που όπως όλοι ξέρουμε είναι αρκετά μεγάλη.
Μόνο στην Αττική υπάρχουν35.000 τετραγωνικά μέτρα επαγγελματικοί χώροι και 299 οικόπεδα – φιλέτα. Στη Θεσσαλονίκη υπάρχουν 25.000 τετραγωνικά μέτρα αξιοποιήσιμοι χώροι.
Μαζί με τα παραπάνω κτίρια, πανάκριβα όπως αυτό που στεγαζόταν το υπουργείο Παιδείας στην οδό Μητροπόλεως, το οικόπεδο της Δεινοκράτους δίπλα στο Ναυτικό Νοσοκομείο, το ξενοδοχείο «Ηλέκτρα» στην Ερμού, το πάρκινγκ δίπλα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού και άλλα ων ουκ έστιν αριθμός.
Ειδικότερη κουβέντα γίνεται αυτές τις μέρες για το οικόπεδο της οδού Δεινοκράτους πίσω από το ΝΙΜΤΣ και δίπλα στο Ναυτικό Νοσοκομείο. Στον χώρο αυτό στεγάζονται τα εκκλησιαστικά Λύκεια της Αθήνας. Σε θαυμάσια νεοκλασικά κτίρια (ήταν το παλιό στρατιωτικό νοσοκομείο) με υπεραιωνόβια δέντρα.
Στα χρόνια του Χριστόδουλου μια ομάδα λαϊκών και κληρικών διανοούμενων στελεχών της Εκκλησίας πρότεινε στον τότε αρχιεπίσκοπο να δημιουργηθεί στο οικόπεδο εκκλησιαστικό μουσείο με παράλληλη διευθέτηση ώστε μαζί με το Πάρκο Ελευθερίας να αποτελεί έναν χώρο ξεκούρασης των Αθηναίων. Οι τεχνοκράτες σύμβουλοι του τότε αρχιεπισκόπου τον έπεισαν ότι έπρεπε να αξιοποιηθεί. Έτσι ήταν έτοιμοι να το δώσουν για να κτισθεί… ενδεκαώροφο ξενοδοχείο. Ετοίμασαν και τα σχέδια, ενώ παράλληλα αποχαρακτήρισαν τα περισσότερα κτίσματα κρατώντας μόνο τρία.
Ευτυχώς τότε ξεσηκώθηκαν οι περίοικοι, προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (αν δεν υπήρχε κι αυτό όλη η Ελλάδα θα ήταν τσιμέντο) και το μεγαλεπήβολο σχέδιο δεν προχώρησε. Τώρα κάποιοι άρχισαν δειλά δειλά να το επαναφέρουν επικαλούμενοι την…κριση.
θα τους περάσει;…
